วันนี้อากาศดีเป็นพิเศษ
หลังจากที่อากาศร้อนตับแตกมานาน
ก็มีฝนโปรยปรายมาให้ชุ่มฉ่ำ
ฟ้าครึ้มและมืดมาตั้งแต่เย็นเมื่อวานนี้แล้ว
ทำให้โปรแกรมว่ายน้ำที่ตั้งใจจะรีดน้ำหนักกันนักหนา
ทั้งกะกลอยกะเหมียวจบลงที่ร้านข้าวต้มช้างคลานแทน
เพราะเหตุผลสระว่ายน้ำไม่มีหลังคา
และนังกลอยไม่อยากเป็นปลาสร้อย
ที่ชอบออกมาดำผุดดำว่ายเวลาฝนตก....
พวกเรากินทุกอย่างที่ขวางหน้า
โดยเฉพาะหมูกรอบที่อร่อยที่สุดในเชียงใหม่
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ จากสถิติที่รวบรวมเองนะ
วันนี้ดอยสุเทพหายไป
ทั้งที่อยู่แสนจะใกล้แต่มองไม่เห็นเลย
มองเห็นแต่เมฆหมอกที่ลอยต่ำอยู่เบื้องหน้า
สำหรับการเริ่มต้นวันใหม่ที่แปลกกว่าทุกๆวัน
เพราะต้องหาซื้อชุดกันฝนและร่ม
...เชียงใหม่กำลังเข้าฤดูฝนแล้ว....
เย็นสบายทั้งกายและใจเลยแหละ
แล้วก็เงียบเหงาทั้งกายและใจเหมือนกัน
เคยมีคนบอกว่ามันเป็นช่วงเวลาที่หดหู่และทรมาน
สำหรับเด็กใหม่ที่เพิ่งเริ่มอยู่ไกลบ้าน
แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
แม้กระทั่งตอนนี้เข้าปีที่ 6แล้ว
ก็ยังคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อและแม่เหมือนเดิม
แต่ยังไงก็ตาม
เวลาที่มีก้อนเมฆลอยผ่านดอยสุเทพ
เวลาที่มีแดดอ่อนๆหลังฝนตก
เวลาที่ภูเขาทั้งลูกเขียวขจี
ฉันหลงรักมันเข้าแล้ว.........จริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
ใครอ่านแล้วไม่คอมเม้นต์นะ จะเสกหนังควายเข้าท้องซะเลย