ได้มีโอกาสไปเที่ยวแม่ฮ่องสอน
โอ้...เมืองสามหมอก
เมืองที่มีอากาศเย็นสบายตลอดทั้งปี
แต่มันไม่เป็นอย่างงั้นนะสิ
เมืองสามหมอกของชั้นร้อนตับแตกไปเลย
ยิ่งนั่งรถเมล์พัดลมเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน
ต้องอาศัยเปิดหน้าต่างเพื่อเอาหน้าปะทะลมร้อนๆข้างนอก
ดีกว่าหันมาดมขี้เต่าและน้ำลายคนในรถ
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กว่าจะถึงปลายทางอำเภอขุนยวมอยากตายให้ได้
แต่จุงเพื่อนร่วมเดินทางอีกคน
ตายไปแล้วตั้งแต่ถึงอำเภอแม่สะเรียง
ในที่สุดก็ถึงขุนยวม
ได้รับการต้อนรับเป้นอย่างดีเลยทีเดียว
เมื่อก้าวเท้าลงจากรถก็มีรถกะบะสีอะไรไม่รู้ตอนกลางคืนมันมองไม่ชัด
เข้ามาจอดใกล้ๆ
เฮ้ย...นั่นแม่แม้วนี่หว่า....
หลังจากที่ทักทายกันเรียบร้อยก็กระโดดขึ้นท้ายกะบะ
แล้วมุ่งตรงไปโฮมสเตย์บ้านต่อแพ
หมู่บ้านเล็กๆตั้งอยู่ติดแม่น้ำยวม
แต่มีมานานกว่าร้อยปีแล้ว
รู้ได้จากวัดที่นี่เพราะเป็นวัดเก่าและมีโบราณวัตถุหลายชิ้น
เพราะว่าบ้านที่ไปพักเป็นบ้านพักโฮมสเตย์จริงๆ
รับแขกมานักต่อนักแล้วโดยเฉพาะช่วงดอกบัวตองบาน
แต่ตอนนี้เลิกทำแล้วเพราะไม่มีเวลาดูแลสวน
ทำเลดีสุดๆ ข้างหน้าเป็นแม่น้ำข้างหลังเป็นภูเขา
กิน...นอน....กิน....นอน..........
ขอบอก...แม่เของแม้ว
ดูแลดีมากๆๆๆๆๆๆๆ
เป็นกันเองสุดทำอาหารอร่อยสุดๆ
ไอ่เราก็กลัวเสียมารยาท เราก็เลยสุดๆเหมือนกัน
แต่ละวันก็นอนเกลือกกลิ้งไปตามพื้นบ้าน
สังเกตุดูตอนกลับพื้นบ้านมันวับเชียว อิอิ
เวลากินเราก็กินสุดๆเหมือนกัน
โดยเฉพาะจุง เรียกว่ามันเต็มที่กะชีวิตจริงๆ
ก็เป็นอยู่อย่างงี้แหละ 3 วัน แล้วก็กลับเชียงใหม่
แม้วกะแม่แม้วตอนไปส่งขึ้นรถกลับถึงขั้นน้ำตาคลอ
ไม่รู้ว่าเพราะดีใจที่พวกมันกลับหลังจากกินข้าวไปครึ่งยุ้ง
หรือว่ายังไม่อยากให้กลับก็ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆรู้ว่า..รักที่นี่จังเลยอ่ะ...
รักทั้งคน วัฒนาธรรม อากาศ
และสิ่งแวดล้อม ของที่นี่ ...
หวังว่าคงได้เจอกันใหม่นะ บ้านต่อแพ....
อ่านแล้วอยากไปมั่งจัง
ตอบลบวันหลังขอไปด้วยคนจิ